Konsekwencja ich jest skoncentrowanie sie prawie wszystkich rozpuszczalnych soli przy powierzchni i na powierzchni w formie wykwitów

Konsekwencją ich jest skoncentrowanie się prawie wszystkich rozpuszczalnych soli przy powierzchni i na powierzchni w formie wykwitów. Towarzyszyć tym procesom może również okresowa hydratacja i dehydratacja soli, wskutek czego zwiększa się znacznie ich objętość w porach i kapilarach powodując mechaniczne niszczenie struktury elementów budowlanych. Tym należy też tłumaczyć, że już niewielka stosunkowo zawartość rozpuszczalnych soli w wyrobach ceglarskich może powodować szkodliwe zmiany. Potwierdza to następujący poglądowy przykład podany przez A. Rnisieckiego. Jeżeli przyjąć, że mur o grubości dwóch cegieł zostaje z powodu złej izolacji zawilżony wodą w kierunku pionowym do wysokości 5 warstw cegieł (wskutek podciągania włoskowatego) i na tej wysokości następuje intensywne odparowywanie wody, to przy zawartości 0,10/0 MgS04 w cegłach wydzieli się ok. 140 g MgS04 na szerokości 1 m muru, tzn. na bardzo niewielkiej powierzchni ok 600 cm. A więc można przyjąć, że piąta, górna warstwa cegieł pokryje się wykwitami i ulegnie z czasem zupełnemu zniszczeniu. Na tworzenie wykwitów między innymi ma też wpływ stosunek powierzchni wyrobu do jego objętości. [przypisy: gabloty muzealne, aluminium 6082, gabloty informacyjne ]

Powiązane tematy z artykułem: aluminium 6082 gabloty informacyjne gabloty muzealne