NORMALIZACJA W PRZEMYSLE CEMENTOWYM

Polskie normy dotyczące cementów. Z końcem zeszłego stulecia, kiedy produkcja cementu wzrosła ,tak znacznie, że stał się on powszechnie stosowanym materiałem budowlanym w wielu krajach wprowadzono obowiązujące normy określające warunki, którym powinien odpowiadać cement portlandzki. W normach tych podano cechy cementu oraz ujednolicone i znormalizowane metody badań tych cech. Budownictwo otrzymywało więc cement o jakości z góry określonej, co pozwalało na oszczędne gospodarowanie cementem i projektowanie betonów o odpowiedniej wytrzymałości. Wymagania zawarte w pierwszych normach były dostosowane do jakości wówczas produkowanego cementu, w miarę jednak rozwoju przemysłu cementowego i polepszenia ,się jakości cementu wymagania stawały się coraz większe. Normy ulegały więc nowelizacji, czyli zmianie polecającej na wprowadzeniu nowych bardziej dostosowanych warunków. Normy dla cementów polskich opracowane były w okresie międzywojennym przez Polski Komitet Normalizacyjny. Znormalizowane były wówczas dwie klasy cementu portlandzkiego zależnie od wytrzymałości, a mianowicie normalny cement portlandzki: i ,,przedni cement portlandzki , odznaczający się wyższą wytrzymałością i szybszym twardnieniem oraz piasek używany do prób wytrzymałościowych. Poza tym opracowano normy, które ujednolicały sposoby badania cech fizycznych (czas wiązania, zmiana objętości i stopień zmielenia), cech wytrzymałościowych i chemicznych cementu portlandzkiego oraz sposób pobieranie próbek cementu do badania. Po wojnie Polski Komitet Normalizacyjny przystąpił do znowelizowania dawnych norm dotyczących cementów portlandzkich i piasku oraz do opracowania nowych norm dotyczących cementów (hutniczego, murarskiego, budowlanego), których produkcję wówczas uruchomiono, a także żużla używanego do produkcji tworzyw hydraulicznych. Normy dzielą się na ogół na dwa rodzaje: normy przedmiotowe i czynnościowe. Normy przedmiotowe zawierają definicję i warunki techniczne przedmiotu normalizowanego itp. cementu, żużla, piasku. Normy czynnościowe określają dokładnie warunki i sposoby wykonywania normalizowanych czynności, np. badania cech chemicznych lub pobierania próbek do badania cementu. Normy z zakresu przemysłu budowlanego wydane przez Polski Komitet Normalizacyjny oznacza się znakiem PN/B. Do tego skrótu, który oznacza polskie normy budowlane, dodaje się numer danej normy, PN/B-30000. Ostatnio do znaków PN dołącza się rok wydania normy, np. PN-56/B-04303r to znaczy, że norma była wydana w roku 1956. Normy są obowiązujące dla całego przemysłu, dlatego zawarte w tych normach wymagania dotyczące warunków technicznych lub podane sposoby badań muszą być ściśle przestrzegane. [patrz też: aluminiowe drabiny , rury stalowe , konstrukcje stalowe ]

Powiązane tematy z artykułem: aluminiowe drabiny konstrukcje stalowe rury stalowe