Produkcja cementu z popiolu paleniskowego

Aktywatorem wywołującym własności hydrauliczne popiołu jest wapno hydratyzowane lub palone, Często stosuje się nie duży dodatek gipsu. Popiół używany do produkcji materiałów wiążących powinien zawierać możliwie dużo AhOa, a zawartość w nim węgla (strata przy wyżarzaniu) nie może przekraczać wOlo. Produkcja cementu z popiołu paleniskowego polega na jednoczesnym zmieleniu popiołu z wapnem w ilości 15 -:- 25% z dodatkiem około 5% gipsu. Marka otrzymanego w ten sposób materiału jest niewysoka. waha się w granicach 40 -:- 60, czyli normalna zaprawa tego cementu po 28 dniach twardnienia wykazuje wytrzymałość :na ściskanie 40 -:- 60 ~G/cm 2. Zaprawa lub beton sporządzone z tego tworzywa bardzo wolno twardnieją. Charakterystyczna jest, że naparzanie betonu znacznie przyśpiesza jego twardnienie. Zakres zastosowania cementu z popiołu paleniskowego jest ograniczony z powodu jego niskiej marki i powolnego twardnienia. Najbardziej nadaje się do sporządzania zapraw murarskich i betonów do mniej odpowiedzialnych budów. Jest typowym materiałem wiążącym miejscowym, tzn. przeznaczonym do użycia na miejscu produkcji, ponieważ transport tego materiału na większe odległości nie jest opłacalny. Popioły z palenisk pyłowych z dodatkiem aktywatorów (wapno gips) mogą być wykorzystana do produkcji prefabrykatów, a mianowicie cegieł, które po uformowaniu poddaje się naparzaniu. Tak przygotowane elementy mogą służyć do budowy domów mieszkalnych. [hasła pokrewne: Oporniki granitowe , bramki uchylne , gabloty informacyjne ]

Powiązane tematy z artykułem: bramki uchylne gabloty informacyjne Oporniki granitowe