Cement murarski

Cement murarski. Cement murarski 150 jest to spoiwo wiążące hydrauliczne otrzymywane przez zmielenie klinkieru portlandzkiego z dodatkami hydraulicznymi lub obojętnymi. Podczas mielenia dodaje się 3 –:- 5% gipsu surowego dwuwodnego (CaS04 2H20) w celu regulowania czasu wiązania ce-mentu. Stosunek ilościowy dodatków hydraulicznych lub obojętnych nie jest ściśle ustalony. Dobiera się go każdorazowo do każdego rodzaju dodawalnego materiału tak, aby otrzymany cement był marki 150, tzn. Read more „Cement murarski”

NORMALIZACJA W PRZEMYSLE CEMENTOWYM

Polskie normy dotyczące cementów. Z końcem zeszłego stulecia, kiedy produkcja cementu wzrosła ,tak znacznie, że stał się on powszechnie stosowanym materiałem budowlanym w wielu krajach wprowadzono obowiązujące normy określające warunki, którym powinien odpowiadać cement portlandzki. W normach tych podano cechy cementu oraz ujednolicone i znormalizowane metody badań tych cech. Budownictwo otrzymywało więc cement o jakości z góry określonej, co pozwalało na oszczędne gospodarowanie cementem i projektowanie betonów o odpowiedniej wytrzymałości. Wymagania zawarte w pierwszych normach były dostosowane do jakości wówczas produkowanego cementu, w miarę jednak rozwoju przemysłu cementowego i polepszenia ,się jakości cementu wymagania stawały się coraz większe. Read more „NORMALIZACJA W PRZEMYSLE CEMENTOWYM”

Zastosowanie krazka ruchomego

Zastosowanie krążka ruchomego pozwala zrównoważyć siłę oporu siłą o połowę mniejszą. Drugą połowę siły oporu równoważy odcinek linki pomiędzy stałym punktem zaczepienia a blokiem ruchomym. Należy przy tym wiedzieć, że przy wciąganiu ciężaru Q siła P działa na drodze 2 razy dłuższej niż ciężar wciągany. Układ krążków, tzw. wielokrążek. Read more „Zastosowanie krazka ruchomego”

Podnoszenie materialu

Do mechanicznych urządzeń transportu jednocześnie pionowego i poziomego należy przenośnik taśmowy (zwany również transporterem taśmowym). Konstrukcja jego składa się ze stalowej ramy dość znacznej długości, na której końcach osadzone są bębny przesuwające naciągniętą na nie elastyczną taśmę. Taśma ta opiera się na rolkach osadzonych w ramie stalowej. Bębny napędza silnik elektryczny umieszczony w specjalnej skrzynce. Podnoszenie materiału. Read more „Podnoszenie materialu”

Podstawowym skladnikiem zapraw murarskich i tynkarskich jest piasek

Sita Podstawowym składnikiem zapraw murarskich i tynkarskich jest piasek. Zasadniczą cechą piasku jest jego skład pod względem wielkości ziaren, czyli tzw. uziarnienie albo frakcja, o czym już mowa była w rozdziale I. Według uziarnienia piasek dzieli się na bardzo drobny, drobny, średni i gruby. Aby otrzymać właściwe uziarnienie piasku, musimy go przesiać. Read more „Podstawowym skladnikiem zapraw murarskich i tynkarskich jest piasek”

Utwardzeniu dyspersyjnemu podlegaja stopy

Przy podwyższonej temperaturze okres ten można znacznie skrócić, mówimy wówczas o starzeniu sztucznym. Niektóre stopy ulegają starzeniu tylko w podwyższonej temperaturze; w odróżnieniu od nich stopy podlegające starzeniu samorzutnemu nazywają się samoulepszalnymi. Proces przesycania i starzenia nosi wspólną nazwę utwardzenia dyspersyjnego (od rozproszenia cząstek miedzi między stałe kryształy mieszane). Utwardzeniu dyspersyjnemu podlegają stopy, w skład których wchodzi czynnik stopowy, ulegający przesyceniu. Do takich stopów (przeznaczonych do przeróbki plastycznej) należą: Stopy AlCuMg, które należy nagrzać do temperatury ok. Read more „Utwardzeniu dyspersyjnemu podlegaja stopy”

Walcowanie

Walcowanie. Produktem wyjściowym do walcowania blach na gorąco są wlewki, z których należy uprzednio zebrać wierzchnią warstwę o niejednorodnym składzie na głębokość ok. 5 mm. Stosowane są walcarki duo, trio, a zwłaszcza quarto, w których dwa walce o mniejszej średnicy są napędzane, a dwa skrajne zabezpieczają środkowe przed zginaniem. Przez walcowanie na gorąco uzyskuje się blachy o grubości 6 -; – 10 mm. Read more „Walcowanie”

Ma to miejsce przewaznie w przypadku wadliwej izolacji fundamentów budynków w specjalnych obiektach przemyslowych, kanalach, szybach itp

Ma to miejsce przeważnie w przypadku wadliwej izolacji fundamentów budynków w specjalnych obiektach przemysłowych, kanałach, szybach itp. Również w wyjątkowych przypadkach sole siarczanowe mogą przedostawać się do elementów budowlanych z atmosfery zanieczyszczonej pyłami przemysłowymi, spalinami itp. Źródła pochodzenia rozpuszczalnych soli siarczanowych w gotowych wyrobach ceramiki budowlanej można uporządkować w następujący sposób: a) związki siarki (siarczany, siarczki, wolna siarka) pochodzące z surowców podstawowych – iłów i glin ceglarskich – oraz surowców pomocniczych – materiałów schudzających (pył dymnicowy, łupek węglowy itp. ), materiałów opałowych (węgla kamiennego, brunatnego, gazu, mazutu itp. ) oraz wody zarobowej; b) rozpuszczalne siarczany powstające na drodze reakcji chemicznych w procesie produkcyjnym: – z utleniania pirytu w surowcu w okresie hałdowania i dołowania, – z reakcji tlenków siarki ze składnikami masy w procesi e suszenia gazami spalinowymi, – z reakcji pomiędzy tlenkami siarki i kwasem siarkowym (pochodzącymi z rozkładu i utleniania pirytu oraz siarki z paliwa) a wyrobem wypalonym w piecu przemysłowym; c) rozpuszczalne siarczany pochodzące z syntezy w gotowym wyrobie i z otoczenia: – z reakcji siarczanu wapniowego z tlenkami magnezu w czerepie, przy współudziale dwutlenku węgla z powietrza, – z reakcji pomiędzy betonem (zaprawa, wyprawa) a składnikami czerepu, – z reakcji składników czerepu z kwasem siarkowym powstałym z rozkładu i utlenienia resztek pirytu oraz tlenków siarki pozostałych w mikro-strukturze wyrobu, – z wód gruntowych, ścieków, pyłów przemysłowych itp . Read more „Ma to miejsce przewaznie w przypadku wadliwej izolacji fundamentów budynków w specjalnych obiektach przemyslowych, kanalach, szybach itp”

SZKODLIWE DZIALANIE ZWIAZKÓW SIARKI W GOTOWYCH WYROBACH CERAMIKI BUDOWLANEJ

SZKODLIWE DZIAŁANIE ZWIĄZKÓW SIARKI W GOTOWYCH WYROBACH CERAMIKI BUDOWLANEJ. Rozpuszczalne sole siarczanowe obecne w ceramicznych materiałach budowlanych mogą powodować szkodliwe zmiany, jak występowanie na powierzchni wykwitów i nalotów krystalicznych, łuszczenie się wyrobów oraz w niektórych wypadkach zupełne zniszczenie struktury materiału. Procesy te mogą występować jedynie przy współudziale wilgoci w fazie ciekłej. Woda bowiem powoduje rozpuszczenie siarczanów w masie wyrobu oraz, wskutek dyfuzji w kapilarach i porach, przemieszczenie ich z wnętrza wyrobu na powierzchnię. Na powierzchni i przy powierzchni tworzywa ceramicznego następuje parowanie wody i krystalizacja soli, często w postaci hydratów. Read more „SZKODLIWE DZIALANIE ZWIAZKÓW SIARKI W GOTOWYCH WYROBACH CERAMIKI BUDOWLANEJ”

Parowanie cieczy i krystalizacja soli przebiega tu wewnatrz materialu i na powierzchni nie wystepuja wykwity

Parowanie cieczy i krystalizacja soli przebiega tu wewnątrz materiału i na powierzchni nie występują wykwity. Również ze względu na duże rozmiary porów ograniczone są procesy mechanicznego niszczenia struktury przez krystalizujące sole. Podobnie w przypadku kapilarów krystalizacja soli może następować poniżej powierzchni materiału ceramicznego. Ścianki kapilar nie są zwilżalne- przez ciecz i powstaje menisk wypukły – ciecz dąży do zmniejszenia swojej objętości, przez co menisk cofa się w głąb materiału, nie osiągając powierzchni. Parowanie roztworu następuje poniżej powierzchni materiału i sole krystalizują wewnątrz kapilar. Read more „Parowanie cieczy i krystalizacja soli przebiega tu wewnatrz materialu i na powierzchni nie wystepuja wykwity”